Vier gebieden achter de poort en een dorp ervoor. Elk gebied heeft zijn eigen tempo, zijn eigen buit en zijn eigen manier om een goede tocht alsnog te laten mislukken.
De enige plek waar de tijd echt doorloopt. Terwijl jij achter de poort bent, eet je kudde door, wordt er vuilnis gemaakt, wordt er iemand ziek en wordt er iemand ouder. Elke minuut die je buiten bent is een minuut waarin het dorp iets doet zonder jou. Dat is de spanning van het hele spel, en die staat nergens op een balk.
Verlaat het dorp nooit met een volle vuilnisbelt. Van alles wat er mis kan gaan is dat het enige wat je gratis had kunnen voorkomen.
Ze lopen op in risico en in duur, maar de echte volgorde zit in wat er misgaat: te weinig, te traag, te smal, te veel tegelijk.
Ruim, licht en vergevingsgezind. De kamers zijn breed genoeg om weg te lopen, de tegenstanders komen een voor een, en de buit bestaat vooral uit hout en graan. Het is het gebied waar je het eerst uitgeleerd bent en tegelijk het gebied waar je het vaakst terugkomt, want een dorp draait op hout.
De beste reden om hier terug te komen is niet de buit maar de tijd: je bent snel weer thuis en dat scheelt je een hongerige kudde.
Nauwer, trager en met tegenstanders die van twee kanten tegelijk komen. Hier begint het spel echt iets van je positie te vragen. De buit is beter dan in het bos, maar de kamers duren langer, en dat betekent dat je thuis meer tijd hebt verloren dan de opbrengst waard is als je niet oplet.
Reken hier voor het eerst in dorpsminuten in plaats van in buit. Wie dat niet doet blijft te lang hangen.
Smalle gangen, hoogteverschil en tegenstanders die je van een afstand raken. De kamers liggen dichter op elkaar dan in de andere gebieden, waardoor een fout niet een kamer kost maar drie. De buit bestaat uit steen en bot, en die twee heb je precies nodig op het moment dat het dorp voor het eerst groot genoeg is om te wankelen.
Kom hier pas als je dorp een dag zonder jou kan. Anders win je de tocht en verlies je de week.
Het gebied waar het spel de rest van zijn systemen tegelijk op tafel legt. Vloeken die je hele opbouw omdraaien, kamers zonder uitgang die je toch moet nemen, en een einde dat je niet in een keer haalt. De buit is de beste van het spel en tegelijk het minst interessante eraan; wat je hier haalt is inzicht in je eigen gewoontes.
Loop deze de eerste keer expres zonder plan. De tweede keer weet je waarom het plan nodig was.
Wij meten je niet en zetten geen advertentiecookies. Er blijven alleen drie kleine waarden in je eigen browser staan, zodat deze strook wegblijft en je stand van de weegschaal en het kruistochtrooster bewaard wordt.