Het spel laat je bij elke deur kiezen en dat voelt als vrijheid, maar de keuze is smaller dan hij lijkt. Er zijn in de praktijk maar drie soorten kamers: kamers die je iets opleveren, kamers die je iets kosten, en kamers die alleen maar tijd zijn. Die derde soort is de gevaarlijkste, want hij ziet er precies zo uit als de eerste.
Wij hebben van honderdachttien tochten bijgehouden welke kamers erin zaten, hoe lang ze duurden en wat er mee naar buiten ging. Wat daaruit kwam is minder ingewikkeld dan wij hadden gehoopt: de kamers met de beste opbrengst per minuut zijn de saaie tussenkamers, en de kamers waar je het meest naar uitkijkt leveren per minuut het minst op. De offerzaal is daar het duidelijkste voorbeeld van.
Dat komt doordat de dure kamers je niet alleen tijd kosten maar ook gezondheid, en gezondheid is in dit spel geen grondstof maar een klok. Wie halverwege een tocht op een half hart staat gaat de rest van de kamers voorzichtiger spelen, en dat kost meer minuten dan de kamer zelf. Het verlies zit dus achter de kamer en niet erin, en daarom valt het niemand op.
De vuistregel die wij eruit overhouden: neem de dure kamer alleen als hij aan het eind van je route ligt. Alles wat je voor de laatste twee kamers ophaalt is gratis, want er komt geen kamer meer achteraan die last heeft van je halve hart. Ons kruistochtpad rekent precies dat uit: hetzelfde zestal tegels geeft een heel ander oordeel als je ze in een andere volgorde legt.
Er is een uitzondering en die is de moeite van het noemen waard. In het eerste bos zijn de dure kamers niet duur genoeg om dit patroon te laten gelden, en daar kun je gerust alles meepakken. Zodra je in het moeras zit begint de regel te tellen, en op de rots is hij het verschil tussen thuiskomen met steen en thuiskomen met niets.
Wat wij niet konden meten is het plezier, en dat is een eerlijke beperking van elke lijst met getallen. De diepe put is de slechtste kamer van het spel op elke rekensom die wij konden bedenken, en het is ook de kamer waar wij het vaakst naar binnen gaan. Wie een spel alleen op opbrengst speelt heeft aan onze tabel genoeg. Wie het speelt om te spelen, mag hem gerust negeren.